فرانسيسيان (1210)
قديميترين فرقه، فرانسيسي بود كه قديس فرانسيس تأسيس كرد، و آن را راهبان خاكستري، راهبان كوچك (يا فرقهٴ سرافيمي)1 هم مينامند.
قديس فرانسيس آسيزي2، كه از محبوبترين مرداني بود كه بر روي زمين زيستهاند، در 1181 يا 1182، در آسيزي اومبريا، زاده شد. اندكي پس از 1202، وي دستخوش بحران روحي شديدي شد، و در 1209، به موعظهٴ فقرا در آسيزي پرداخت. در اندك زماني، شاگرداني يافت كه حتي به رم رفتند و از پاپ (اينوسان سوم) مجوز كسب كردند و پس از بازگشت به آسيز، اجازهٴ استفاده از نمازخانهٴ كوچكي، به نام پورتيونكولا را در پايين جلگهٴ آسيزي، از صومعهٴ بنديكتي مونت سوباسيو گرفتند. در 1209، يا به احتمال زياد در 1210، فرقه در اين جا تشكيل شد. اين
نخستين فرقهٴ قديس فرانسيس و مخصوص مرداني بود كه قصد داشتند از زندگي مسيح، مخصوصاً فقر او، سرمشق بگيرند.
در 1212، وقتي قديسه كلارا در پورتيونكولا تحت تعليم قديس فرانسيس قرار گرفت، فرقهٴ مشابهي هم براي زنان ايجاد شد. اين
دومين فرقهٴ قديس فرانسيس بود. قديسه كلارا، كه در 1194، در آسيزي زاده شد، به راستي خواهر روحاني قديس فرانسيس بود، و شايد بهتر از همهٴ شاگردانش تعاليم وي را درك ميكرد. وي راهبهٴ صومعهٴ سنت داميان در نزديكي آسيزي بود ــ قديميترين مقرِّ فقراي كلارا3 ــ و در 11 اوت 1253، در آن جا وفات يافت.
يك سازمان سوم، كه نوعي گسترش نهضت فرانسيسي به سوي دنياي عوام بود، در 1221، به دست قديس فرانسيس تأسيس شد و اين
سومين فرقهٴ قديس فرانسيس4 بهشمار ميرود.
سومين فرقه در سراسر اروپاي باختري بسيار موفق بود و سرمشقي شد براي گسترش مشابه ساير فرقههاي سائلان، حال آن كه در همه جا اين فرقهٴ سوم تحت نظارت فرقههاي اول و دوم بود5. برخي از اعضاي فرقهٴ سوم به صورت دستهجمعي زندگي ميكردند6، بقيه به زندگي دنيوي خويش ادامه دادند، و كار روزانه و زندگي با خانوادهٴ خويش را دنبال كردند7. اعضاي فرقهٴ سوم فرانسيسي از يك ((دستور زندگي)) پيروي ميكنند كه تاريخ آن به زمان صدور قانون اصلي قديس فرانسيس، در 1221، مربوط ميشود.